Gisterochtend liep ik vol goede moed naar de auto, op naar mijn werk. Ik dacht maar eens met de auto te gaan en niet met de trein, want ik wilde eens zitten in plaats van elke dag in de trein te moeten staan.

Toen ik bij mijn auto aankwam viel het me al op dat de centrale deurvergrendeling de auto niet open wilde doen en nader onderzoek leerde dat het handschoenen-kastje open stond. Op dat moment begon ik al te vrezen, maar ik zag geen glas, geen kapotte ruitjes. Totdat ik om de auto heen liep en het driehoeksruitje links voor ingetikt zag. Nader onderzoek wees uit dat ze daarmee niet verder konden komen dan…. het centrale deurvergrendelingsknopje…. Met andere woorden, ze wisten exact hoe ze de auto open moesten maken.

De totale schade? Een nieuw ruitje en een gejatte telefoon die ik waarschijnlijk de avond ervoor uit mijn broekzak had laten vallen. En natuurlijk het kl*te gevoel dat mensen niet met hun poten van andermans spullen af kunnen blijven…..